25 Apr
2012

Seizoen 2012 met Birel

Voor 2012 hebben we de oude Gillard ingeruild voor een Birel. Een Birel RY30 van de Rotax Max Grand Finals in Al-Ain, chassis die slechts 1 tot maximaal 3 uur gereden hadden tegen een zeer gunstige prijs bij GKS gekocht.

In wezen zijn het junior chassis, maar 7.10″ bandjes erop en nergens meer een junior te herkennen.

Bij het opbouwen van het chassis werd al snel duidelijk dat Birel net dat beetje meer heeft dan een ander chassis – qua sleutelen / praktisch zijn – en al even snel wist ik dat dit mijn volgende grote liefde zal zijn.

De vuurdoop: 11/03 Genk

Periode met leuk weer, dus dit kon me niet weerhouden van onze nieuwe aanwinst de vuurdoop te schenken te Genk.

Wat me vanaf de eerste bocht opviel aan deze Birel is zijn ontzettend goede zijdelingse grip in de bochten: heel stabiel, maar enkel bij clean sturen, vanaf ik over een te hoge curb in de bochten ging ging hij redelijk snel uit balans.
Conclusie: lekker clean leren sturen met dit chassis dus.

Het chassis had deze rijdag ontzettend veel grip en stuurde erg zwaar, welks te danken was aan de voorstabi die ik erin had gelaten, waardoor de armen na een uur en een kwartier rijden al op de grond hingen.

Hoewel de tijden nog niet super waren – 58.3 tot 58.5 – toch met een goed gevoel terug naar huis.

Woensdag 18/04 Genk: regen of geen regen?

Examens achter de rug en dan begint het toch terug te knagen om te gaan rijden.

De weersvoorspellingen van de afgelopen twee weken waren ronduit kut waardoor we onze Birel maar op stal hielden, maar gezien ook de komende twee weken niet beter bleken te worden hebben we maar setje regenbanden + velgen ingeslaan. Weer of geen weer: we moesten toch maar ns gaan rijden.

In de voormiddag het kartje klaarmaken en daarna met slechte weersvoorspellingen vertrokken naar Genk, maar gedurende de hele dag slechts 2 kleine buitjes gehad waarna de baan telkens zo weer opdroogde.

Waar de kart vorige maal zo zwaar stuurde – en ik het niet langer dan 15 rondjes kon houden – reed ik de eerste stint meteen 25 laps. Tijden waren nog steeds dezelfde als vorige keer, maar het gevoel zat er wel weer goed in.

Na wat gezeur met de gasklep die niet meer goed sloot (verholpen door nieuwe gaskabel en WD40 in de mantelkabel), toch nog wat van de tijden kunnen afpitsen en in de hoge 57′ers belandt. Anderhalf uurtje gereden en een fijne dag gehad en uiteindelijk geen regenbandjes nodig gehad.

Zaterdag 21/04 Genk: Strontregen…

Met nog een beetje spierpijn van woensdag ook zaterdag weer richting Genk vertrokken.

Wederom in de voormiddag even kart in orde brengen, om met de middag naar Genk te vertrekken, waar we verwelkomt werden door een immense hagelbui.

Dit was duidelijk: regen set-up.

Toen gebeurde er iets wonderbaarlijks:o
Anderhalf jaar heb ik in de waan geleefd dat ik hélémaal NIET in de regen kon rijden: remember recreantenrace 2010 waar het afgaan was als een gieter.

Op 40 minuten regenrijden misschien 2 keer in de rondte gegaan en 4-5 seconden sneller dan voordien in de regen. Naar mijn mening moet het vorig setje regenbanden gewoon heel fel uitgehard zijn geweest, waardoor ik helemaal niet weg raakte in de regen.
Met dit setje Vega W2 no problem: meer nog, ik kan niet wachten om nog eens te gaan regenrijden.

De baan droogde een uurtje later echter weer op waardoor we terug mochten naar droog set-up met slicks.
In de eerste droge stint ging het echter mis: linker stoelsteun barstte door het stoeltje heen. Geen voorgeboord reservestoeltje bij, dus mochten we na 45 minuten rijden terug naar Herk-de-Stad.

In ieder geval wel een super goed gevoel overgehouden aan het regenrijden en daarmee is mijn angst om deel te nemen aan de BMC (Gentlemen klasse) volledig weg.

Jammergenoeg krijg ik voor de eerstvolgende manche (29 april) niet meer alle documenten – doktersattesten, handtekeningen met legalisatie, … – in orde waardoor de eerste deelname allicht voor in juni zal zijn.

Tegen die tijd moet het zeker lukken om terug de 56′ers te draaien in het droge, en nog een pakje behendiger te worden in de regen!

Doel is alleszins minstens 1x / weeks te gaan rijden, en 1 op 2 weken 2x te rijden.
Moge 2012 een mooi seizoen worden!

09 May
2011

Eindelijk, nieuwe circuits!

Schandalig is het eigenlijk. Mijn derde seizoen begonnen en tot voor kort nog maar enkel op Genk gaan rijden.

De kartforummeeting van 25 april bracht hier dan eindelijk verandering in. Eerste keer naar De Landsard, Eindhoven.

Landsard, 25 april 2011

Ruim op tijd vertrokken deze Paasmaandag, en de baan, toch wel een 160km, ging vlotjes. Echter, eens op de autosnelweg rond Eindhoven ging de GPS de mist in, bleek deze afgelopen jaar volledig heraangelegd te zijn geweest.

Na een half uurtje rondrijden toch de Landsard bereikt, snel bandjes oppompen, over de velg  laten ploffen, monteren, ketting smeren, tanken en rijden. Aldus het plan.

In de praktijk wou het bandjes-over-de-velg-ploffen maar niet lukken. Drie kwartier-een uur later, met heel wat WD40, oppompen en terug afdrukken verder, ging de band er eindelijk over.

De rest ging snel en dan klaar om te gaan rijden!

Normaal mag er een Tandwiel 81 achterin, maar had enkel nog een 79, en kon niet meer langs een shop gaan. Het ging alsnog redelijk goed, met mid-49s, niet zo heel slecht voor de eerste keer daar.

Wel een uber zwaar baantje, met rotte putten in het wegdek en hoge kerbs. Het chassis zal het geweten hebben!

Ondanks heel wat geklooi, wat praten met forumleden en een kapotte klos/velg toch een uurtje gereden, een fijne warme dag gehad.

Eerste keer een nieuwe baan, nieuwe ervaringen erbij, hier en daar weer wat bijgeleerd. Goede kartdag dus!

Ostricourt, 5 mei 2011

Na een dagje Eindhoven, gingen we woensdag naar het Franse Ostricourt, even buiten Lille / Rijsel. Ook op deze baan was het de eerste keer voor me.

Gezien ik op Eindhoven een van de achterklossen kapot had, en geen twee dezelfde lange klossen meer had, zette ik er korte op, op de wijdste stand. Daarmee bleek de kart achteraf ook nog maar 135cm breed te zijn achterin.

Eerste keer de baan op, en na een viertal rondjes al wat sneller proberen gaan, echter de aangeduide bocht op onderstaande afbeelding iets te snel te willen nemen in combinatie met een te smalle achterkant, in de rondte en naast de baan. Alles onder het gras en het zand.

Terug naar de pits, kart afkuisen, luchterfilter proper maken, spacertje tussen remblokken erbij gezien deze ook niet 100% goed nam, en na een uurtje weer de baan op.

Kart nog steeds 135cm, maar goed, ik wou gewoon rijden. Toen ik na een stint echter helemaal niet uit de voeten kwam qua tijden, toch maar besloten weer de lange klossen op te leggen, ook al waren het niet twee dezelfde, ze hadden op een millimeter na dezelfde lengte, dus viel wel te proberen.

Enkele centimeters breder gaf meteen vier seconden sneller.

Nog een uurtje gereden, dus dat was nog behoorlijk, Ostricourt is immers ‘maar’ van 9h tot 15h open. Ostricourt, 5 mei 2011

Mariembourg, 9 mei 2011

Tenslotte gisteren, nog naar Mariembourg gaan rijden. Heel rustig zodaar voor een zondag – weekend.

Alles was klaar. Geen bandjes meer op hoeven blazen (eindelijk zelf compressor gekocht), gemonteerd. Gewoon van de aanhanger halen en rijden maar.

In het eerste uur meteen 40 minuten gereden. prachtige baan daarzo.  Een toch wel redelijk nette 37.68 kunnen zetten, al bleef “het perfecte lapje” uit. Elke bocht wel enkele keren heel sterk genomen, maar nooit allemaal in één lap:(

Daarnaast ook een te klein tandwiel, ik kwam amper weg uit de chicane. Geprobeerd de powervalve vroeger open te lagen gaan (paar kliks naar links), en de luchtstelschroef wat uitgedraaid (armer in lage toeren, sneller optrekken dus). Hielp een beetje, maar toch.. kon meer uit komen!

Ondanks het zulke korte baan is, zeker lekker snel, en heel technisch.

Na de middag nog 40 minuutjes gereden, er dan eens afgegaan en met de droogte kart helemaal onder het zand. Gezien ik toch al behoorlijk had kunnen rijden, bandjes op waren en ik nog iemand geholpen heb met PRD startproblemen, besloten maar eens op te doeken.

Nog een setje banden voor volgende keer binnenslaan, en omstreeks 15 uur richting huis vertrokken. Mariembourg zeker een baantje waar we nog eens zullen naar teruggaan!

22 Apr
2011

Maandag 18/04/2011 – Genk

Afgelopen maandag nog eens afgezakt naar Genk, na bijna een maand niet rijden werd het maar eens tijd terug aan het stuurtje te gaan draaien.

Ik had me voor maandag wat huiswerk opgelegd in navolging van vorige trainingsdag, en zogezegd ook zo gedaan: voorin een heel klein beetje meer uitspoor gezet.

De rijdag samengevat

De eerste twee stints gingen prima. constant heel lage 58′s, en in de tweede stint een lap of 6-7 na elkaar in de 57s gereden.

Echter is mijn fysieke conditie het pijnpunt gebleken voor deze trainingsdag, na een lap of 45 ging de echte push er al uit.

In stint 4-5 begon ik te snappen waar ik nog veel tijd liet liggen, bochten maar ik iets te vroeg instuur, en zo veel te ver uit rij, veel te snel op de rem ga, en veel te lang moet wachten om te gassen. Bijvoorbeeld de pitsbocht en chicane aan de cafetaria.

Op dit punt was het dan wel ver af met mijn fysiek (lap 70 ofzo), waren de bandjes praktisch helemaal op, en liep de motor nog een pak te rijk afgesteld. Geen excuses though, dit zijn werkpunten.

Huiswerk op lange termijn

Dit is het absolute pijnpunt gebleken dus: de fysiek.

Eerder schreef ik al over fysieke conditie in de autosport., Wordt dus maar eens tijd dat ik me daar zelf aan zet, en eens een degelijk autosport trainingsschema met specifieke oefeningen samenstel – welks dan ook wel online zal komen.

Huiswerk op korte termijn

Meer aan de “buitenkant” blijven, later remmen, later insturen, sneller op gas.

Goede punten

Kritisch zijn voor jezelf betekent niet dat je het goede moet negeren. Wat ik de afgelopen trainingsdagen goed heb gedaan in m’n eigen ogen is: gewoon gas geven, niet afstellen, enkel smeren tanken rijden smeren tanken rijden smeren tanken rijden, … En het gaat prima.

Er ook vol voor blijven gaan. Heb uiteindelijk maandag een uur en drie kwartier gereden, en ondanks ik na 45 minuten +- al push-af was, toch vol voor blijven gaan tot de laatste lap.

Ik begin daarnaast ook weer eens klaar te zien in de dingen, niet gewoon men laps afmalen, maar nieuwe dingen proberen, zien hoe anderen het doen en het voorbeeld volgen, …
Al bij al was het dus een fijne rijdag, was redelijk veel volk voor een maandag, allicht te maken met de schoolvakantie.

Planning: aanstaande maandag (paasmaandag) naar Eindhoven, en als alles daar fijn gaat maandag 2 mei op naar Genk.

27 Mar
2011

Woensdag 23/03/2011

Afgelopen woensdag weer naar Genk wezen rijden, na anderhalve maand stilstaan en een gerepareerde vastloper.

Ik besloot ook terug met de rode Gillard te gaan rijden gezien ik de Eglem maar niet naar men hand en rechtervoet kon laten functioneren. Verstandige keuze bleek achteraf, ik kon met de Gillard klaarspelen wat ik nooit eerder met dat chassis kon. Niet zozeer op prestatie, maar op gevoel. Anyway, even beginnen van het begin.

Heel wat kleine dingen geleerd doorheen de rijdag, en uiteindelijk een persoonlijk record aangetikt van 2u en 15 minuten rijden op een dag.

Inrijden

Revisie betekent inrijden ofcourse.

Er moet wat vuil opgerakeld zijn bij het van de baan gaan in de regen, want er zaten enkele vrij diepe groeven in de zuiger. Gelukkig was de nicasyl van de cilinder nog ok. De cilinder moest even opgehoond worden tenslotte wat bijgeschuurd worden… Dit zorgde dat er een zuiger van een maatje groter in moest.

Bleek ook dat de krukaslagers aangetast waren met zand, dus het blog mocht nog verder open, om ook deze te vervangen.

Kleine 300€ verder kon ik dus terug de baan op.

Half uurtje ingereden. Die laatste 10 minuten waren me er teveel aan, na anderhalve maand op rust, maar alles goed verlopen en op het uiterste nog wat ingehouden, voor een stint.

Concentratie, gevoel & initiatief

Concentratie en initiatief waren vorig seizoen de kernproblemen.

Op het BMC van 13 maart had ik een leuk gesprek met Bruno, PRD verdeler, over verschillende chassis, afstellen, rijden, …

We hadden het er ook over dat ik altijd net het gevoel had dat die Gillard een “plank” was in de bocht als ik daarmee reed. Heel stijf was. Wat ook zo is. Ik voelde nooit lift enzovoort, maar uiteindelijk maakte ik uit het gesprek op dat ik gewoon eens later en verdomme harder moest remmen, later insturen, en na een wat luistervinken bij Damien en Martijn dat ik ook rustiger op het gas moet gaan bij het uitkomen van de bocht.

Daar ging het dan meestal strop: ik wist wel WAT ik moest proberen, maar tijdens het rijden deed ik het nooit. Dit keer wel.

Uiteindelijk zelfs een stint van een half uur gereden (wat ik normaal nooit doe), omdat het gewoon een vliegend gevoel was.

Ondanks dat de tijden nog niet optimaal waren (lage 58, soms hoge 57), voelde alles wel goed aan. Ik voelde elke gedraging van het chassis, kreeg lift in het binnenste achterwiel door het late en hardere insturen.

Ik ging ook eindelijk eens degelijk gaan werken op de banden. Hard remmen, achterbanden goed laten scrubben om op zichzelf af te remmen.

Huiswerk naar volgende training

Voor het eerst in zoveel tijd kon ik de kart echt eens degelijk aanvoelen, was alles zuiver.

Bij het remmen had de kart goeie grip om snel te vertragen.

Bij het insturen kwam de voorkant los, de kart stuurde ook heel licht, dus hier moet meer grip gezet worden en zwaarder gaan sturen. Bij gebrek aan een laserset om meer caster mee te geven zullen we aan de ackermann van de stuurstang een standje veranderen om zo meer uitspoor te geven opdat de kart ook wat zwaarder zal sturen.
(een kart die zwaar stuurt is een snelle kart! onthouden!)

Bij het uiteindelijk nemen van de bocht, als de voorkant weer wat gegript had, was er heel veel grip achterin, maar kreeg ik goeie lift. Na het verlagen van de bandenspanning achterin ging het perfect op dit punt.

Bij het uitrijden van de bocht ging ook alles goed. Waar de blauwe Eglem steeds wijd ging bij mij (pitsbocht Genk vb) bleef de Gillard netjes op halve meter van de kerbs af, om goed snel weer het rechte stuk op te gaan. Dit was duidelijk merkbaar gezien ik probleemloos de 14000 rpm haalde woensdag, waar ik voordien maar 13200 kon halen met zelfde tandwielsetting.

Volgende training dus wat meer uitspoor, als ik merk dat de kart teveel schokt in de bocht, bandenspanning wat verlagen, de pitsbocht, chicane aan cafetaria en twee hairpins verbeteren, en dan komen we al een heuse stap dichter in de lage 57s, hoge 56s.

13 Feb
2011

Openingsweek seizoen 2011

We hebben er lang naar uitgekeken, en lang voorbereid, en jawel: vorige week maandag was het zover. De eerste training van 2011. Alles was in orde, alles stond klaar en we kwamen, ondanks wat file rond Brussel, nog ruimschoots op tijd aan in Genk.

Alles uitladen, kart op de bok zetten, batterij monteren, brandstof maken, goed mengen, tankje vullen, en op de startknop drukken. Startmotor gaat als gek, maar die wil maar niet aanslaan. Benzine doorblazen via het overloop tankje en blijven starten, lukt niet. Naja, blijkt de bougie dan vet te gaan, laten drogen, lukt niet.

Uiteindelijk was Xavier er ook aangekomen en die had een leuk productje mee, snelontsteker. Even in de luchtopening van de carbu spuiten en weg zijn we. Even wat gas houden zodat de bougie niet vet kon slaan, en huppakee naar de pitstraat voor een eerste stint…

Inrijden…

Het gaat enkele laps goed, maar dan duurt het steeds langer voor ik gasreactie heb (lees: een volledige seconde en meer). Ik dacht: gaskabel zal wel wat losgekomen zijn, dus no panic ; maar nog enkele laps later viel ik leukweg stil.

Bleek de brandstof uit de brandstofleiding van brandstofpomp naar carbu telkens leeg te lopen als er niet op het gas gegaan werd. Maargoed, wederom goed brandstof doorblazen via overlooptankje en tweede stint gaan rijden.

Vijf laps later, weer stil. Dan besloot ik maar eens te gaan kijken hoe dat allemaal zat bij die Rotax van Xavier.

De eerste keer dat ik op de startknop drukte, thuis zelfs nog twee weken eerder, voelde ik dat er lucht uit het carter ontsnapte, langs de kant van het stoeltje. “normaal, anders komt er onderdruk in het carter” vertelde Dick me.

Zonder onderdruk in het carter kan je geen brandstof aanzuigen leek me, maargoed, ik vertrouwde op het woord van de verkoper. Bleek echter dat er een stukje brandstofleiding van die opening, naar de onderkant van de benzinepomp moest.

Dit geklungel heeft me meer dan een voormiddag gekost! Uiteindelijk wel nog goed kunnen rijden de rest van de dag.

Lemoine vs. Vallaeys

Eindelijk ingereden, en alles ging goed, dus besloten we maar eens samen de baan op te gaan. We waren vrij goed aan elkaar gewaagd. Leuke heats gereden, kort op elkaar, maar naar het einde toe leek ik ietsje pietsje sneller te zijn (a)

Op het moment zelf niet zoveel in het oog kunnen houden, maar over het algemeen waren we volgens mij even snel, alleen durfde Xavier nog wel eens een bocht te wijd nemen zag ik achteraf nog op een Facebook video.

Komt allicht nog door het motorverleden, die bochten zo breed gaan nemen? Al bij al wel een héle leuke dag gehad met anderhalf uur rijden op de teller.

Heel veel in de lage 58s gereden, vrij constant, dus daar was ik zeker wel tevreden over.

Woensdag, 9 februari 2011

Dinsdags is de kartbaan in Genk gesloten, dus ging ik met Damien pas op woensdag terug op, tot vrijdag.

Moet het net lukken dat mijn vervoer dinsdags afzegt, papa die nog niet uit het ziekenhuis was, mama die niet met een aanhanger wilt rijden. Fiesta.

Uiteindelijk mama kunnen overhalen om met aanhanger te rijden, maar die wou pas om 9u vertrekken, terwijl Damien daar al was van 7u, uiteindelijk mijn nonkel nog zover gekregen om snachts te vertrekken dat we goed vroeg op Genk waren.

Eerst nog een heel geklooi met de remmen op dinsdag, deze leken weer veel te snel te slijten en druk te verliezen. Cupjes vervangen, ontlucht, deed het goed.

Om middernacht bedje in, om 3 uur weer opstaan, 3.30 nonkel hier, 4.30 richting Genk, 6u daar aankomen en wachten op Damien.

Hup hup hup, richting Genk

Men nonkel had zich wat verslapen en kwam ietsje later opdagen, uiteindelijk kwamen we rond 7uur in Genk aan, nog ruimschoots op tijd, voor een gesloten poort.

We wisten echter van het kartweekend in juli dat je niet binnen kon tussen 19u en 9u, maar wel steeds het domein kon verlaten. Dus keken we maar even of we langs de andere kant van de poort konden geraken. Met wat “truken van de foor” kregen we de poort toch open, en konden we naar het paddock rijden.

Met drie de tent opgezet, plaats zat en alles zag er netjes uit. Bandjes omleggen, monteren en gaan. Damien’s kart moest echter nog in orde gebracht worden, want daar scheelde wat aan de montage van de motor en dergelijke.

De rijdag

Basjuh kwam ook nog op woensdag. Martijn was er tegen de middag ook daar. Flipke en papa kwamen nog eens piepen aan het eind van de dag.

De baan lag echter rot, en ik kwam maar in de lage – mid 59s uit. (zelf kon ik natuurlijk ook wel ietsje beter rijden, maar toch lag de baan rot : ) ).

En het noodlot moest weer toeslaan. In mijn vierde stint, laatste lap (had er 17 gepland, 2 opwarm, 15 snelle), 17 dus, na de chicane na de Europalaan, motor massa’s hard in toeren. Ketting eraf.

Ja het was een CZ-ketting waar ik eerder vol lof over sprak, maar de as was op een of andere manier opgeschoven (waarschijnlijk boutjes van lagers niet hard genoeg gespannen), daardoor tandwiel anderhalve centimeter opgeschoven en krak, daar ging de ketting, de kettingstring en de powervalve:(

Nieuwe powervalve gaan halen, bleek ook dat door het opschuiven van de as de spie van de remschijf krom was gegaan, as mocht er dus weer eens uit ook om alles deftig te controleren, uit te lijnen enzovoort. Tegen 16.40 was alles dan eindelijk klaar, bleek dat ik weer geen remmen had. Remblokken weer te ver afgesleten. Heb ik het maar opgegeven.

De avond

‘s Avonds lekker gezellig gemaakt, verwarming erbij, muziek lekker hard, bak jupiler erbij, iemand die het leuk vindt wd40 in het haar van de mensen te spuiten erbij en dan maar redden wat er te redden valt aan die rem.

Goed ontlucht, massa’s spacers ertussen en hij leek het weer te doen.

Tegelijkertijd nog kunnen regelen dat Dick nieuwe remblokken zou oppikken in Antwerpen, als die vrijdag zou afkomen, en ook een degelijke kettingkast zou meebrengen. Mijn vrijdag was dus van rijden verzekerd.

Nadat de karts in orde waren, de WD40 en Imal-kruipolie spuitende dame vertrokken was en de bak Jupiler al ergens gehalveerd was, besloten we op geheime missie te gaan. Met letterlijk vallen en opstaan zijn we toch in de missie geslaagd. Naja, half, bleek achteraf : )

Bedtijd

We kregen de tent niet warm genoeg naar onze zin, dus besloten we maar in de aanhanger te gaan slapen. Elektriciteitsverdeler van de tent in de aanhanger, verwarming en gsm lader in de aanhanger en slapen konden we gaan op een veel te harde ondergrond.

Donderdag, 10 februari 2011

Rond 7 worden we wakker, en blijkt dat we niet uit de aanhanger konden:o die klemmen bleken dichtgeklapt te zijn:o

Damien moet echter ervaringsdeskundige van Jupileravonden geweest zijn, want hij zei nog: pak nog een schroevendraaier mee voor moest de aanhanger dicht slaan of iets dergelijks. Die hebben we goed kunnen gebruiken!

Mijn rem leek voor even gered enzovoort dus kon ik ook de baan op omstreeks 10 uur. Hier en daar nog wat kloterij, maar toch 1 degelijke stint van 17 laps kunnen rijden.

Rond 3 uur begon het te regenen. Gezien ik dan nog weer even mocht kloten met de rem en de kart mocht omgooien van afstelling, vooraleer ik de baan op zou kunnen, besloot ik maar ermee te kappen en Damien verder te helpen

Zelf wel mooi kunnen rijden. Weliswaar niet zo lang (50 minuten), maar wel leuke 58s en een hele constante eerste sector bleek ‘s avonds op de laptop.

… ons tentsletje

Damien zijn kart moest zoals eerder gezegd nog in orde laten zetten op woensdag, en daarvoor werd een fikse rekening van ergens 243,xx euro voor opgemaakt.

Donderdags werden we naar de shop geroepen omdat deze nog betaald moest worden. Op weg naar de shop fantaseerden we er nog lekker op los, over …… ons tentsletje, met de naughty blik en der hiete preute : ) Gaat voor alle duidelijkheid ook niet over de WD40 spuitende dame, kwestie van geen verwarring te scheppen : )

Vrijdag, 11 februari 2011

Regendag.

Dick kwam aan met de remblokken en kettingkast. Die gemonteerd, afstelling omgegooid, regenbanden opgelegd en tegen de middag de baan op.

Het regenrijden ging me al IETSJE beter af. 1:20s met uitgeharde banden (anderhalf jaar bloot gelegen) en nog maar half profiel van oude bridgestones, vergelijkbaar met vega W4. Damien raakte met de W5s aan 1:16 ergens. Met gelijke banden zou er dus zeker nog wat leuke strijd mogelijk geweest zijn, maargoed. Damien maakte ook minder foutjes dan ik. Ik raakte wel aan de 1:20, maar elke 2-3 rondjes moest ik wel eens in de rondte gaan en hoe meer de dag vorderde, hoe meer ik wou proberen, hoe meer ik eraf ging.

Tot slot pakten de remmen weer niet – ondanks de nieuwe remblokken en de accu begaf het ook. Waarschijnlijk door het water en de koude.

Uiteindelijk wel 50 minuten kunnen regenrijden, dus nog 14 uur en 10 minuten te gaan! Op zich heb ik er wel een vrij goed gevoel bij.

Opruimen

Rond 17u is Damiano dan ook maar gestopt met rijden en begonnen we met opruimen.

Mijn moeder vond dan ook nog de mogelijkheid om – ondanks gps in de auto – alsnog verkeerd te rijden, dus moest mijn boeltje even in de nattigheid staan terwijl we de tent afbraken.

Tegen 19.15 was alles dan toch opgeruimd geraakt en konden we huiswaarts vertrekken.
Een heel leuke kartweek gehad. Kon / moest op zich meer gereden worden. Nu maar eens kijken wat we gaan uitvreten met die rem.

Nieuwsbrief

Schrijf je in op de gratis nieuwsbrief en kom nog meer praktische tips & tricks te weten!