24 Jan
2011

Overdrive: Formula 1 in the zone

Overdrive. Formula 1 in the zone. Een schitterend boek over alles gedachten die opkomen in een rijder, hoe een piloot het racen en bepaalde situaties ervaart, allen opgehangen aan de bovennatuurlijke ervaring van Senna tijdens de kwalificatiesessie’s in Monaco ’88.

Overdrive, Formula 1 in the zone

Overdrive, Formula 1 in the zone

Overdrive is een van de twee boeken die op het programma stonden deze winter en dat bleek meteen een goede keuze.

Het boek handelt over alle psychologische – en voor sommigen zelf religieuze – aspecten rondom het racen, of zelfs ruimer genomen: sporten in het algemeen. Zo komen er ook enkele golfers, darters, … aan bod. Sporten waarbij een hoog concentratievermoge, The Zone, nodig is.

De sportmensen beschrijven in detail hoe “The Zone” invloed heeft op hun prestaties. Of ze regelmatig de gelegenheid hebben gehad erin te komen, hoe ze erin kwamen, enzovoort.

Immense beschrijvingen

Het boek bevat immens lange beschrijvingen. Zo is er een hoofdstuk waarin 4-5 pagina’s volledig handelen over de laatste seconden voor een crash. Fantastische lectuur vind ikzelf, maar dat is iets wat je wel of niet kan appreciëren.

Langs de andere kant: dit is een Engels boek, en als je niet dag in, dag uit Engels praat, dan komt het meer dan eens voor dat je sommige woorden niet altijd begrijpt uit die lange beschrijvende zinnen. Meestal komen ze wel goed uit de context, maar het is soms wel gissen.

Niettemin zijn dit prachtig geschreven / vertelde pagina’s!

God hing mijn kl*ten uit

Het voorlaatste hoofdstuk en het hoofdstuk daarvoor ging zowat volledig over God enzovoort. Dit was echt sleuren om die hoofdstukken erdoor te krijgen. Hier en daar pik je er nog wel wat van op, dus zeker lezen, maar wel wat langdradig.

Het laatste hoofdstuk gaat helemaal om Zanardi, waarin hij ook zélf dingen vertelt die nergens anders gratis gepubliceerd werden. Het laatste hoofdstuk maakt dus alles meer dan goed en zorgt dat je het boek met een goed gevoel kan sluiten en aan de kant leggen.

Het is zeker een aanrader. Je kan er veel van leren als rijder. Zowel technisch gezien voor het rijden als het mentale aspect ruimer te verkennen.

21 Dec
2010

Van Landia tot Ferrari

Een tweetal maanden geleden kreeg ik van Bas het boek “Van Landia tot Ferrari” te leen, geschreven door Kees van de Grint en Ronald van Dam.

Kees van de Grint speelde als jonge kerel voetbal. Toen hij daar een afkeer van kreeg raakte hij in aanraking met de autosport.

Hij las alle autosportbladen van voor naar achter en van achter naar voor in het kwadraat en besloot na enige tijd een eigen skelter te kopen.

Het was grappig om te lezen, hij had indertijd hetzelfde als ik: zo fier als een gieter met de nieuwe kart voor het eerst naar de kartbaan gaan, en pas tijd erna te weten komen dat de kart in weze al enkele jaren oud en uit de “mode” is.

Evert Bos 1970 Rheno MK1

Evert Bos 1970 Rheno MK1

Gezien hij meer wou leren over de kartsport, stuurde Kees een brief naar Evert Bos, topman van het grote Landia Karts.

Deze brief werd door een vreemde gewoonte van Evert niet opgepikt, maar per toeval lukte het Kees toch zich enkele maanden later bij Landia binnen te werken.

Daar ging hij een fantastische periode tegemoet, met vele ups en downs, waarin hij samenwerkte met onder andere Peter de Bruin (vandaag vooral gekend voor zijn kartmerk Gillard, en zijn hand aan Maddox Karts). In 1980 was Peter echter beter gekend om het verslaan van o.a. Ayrton Senna.

De kartpassages waren in mijn ogen de meest fijne om te lezen – en hier en daar kon ik er zelf ook nog wel wat aan opsteken…

Een voorbeeld van zo’n passage: Peter presteert goed op het wereldkampioenschap in Nijvel. Met het eeuwenoude busje willen ze terugrijden naar Nederland. Tot in Antwerpen doen al hun achterliggers met hun lichten naar Kees, die het busje bestuurde. “Ik wist niet dat karten hier zo populair was in België, zit men hier nog steeds naar ons te doen met hun lichten”. Bleken het uiteindelijk geen fans te zijn, maar het hele paneel met hun lichten sleepte tegen de grond.

Vervolgens gaat het verder met de kleinere formule klasses (formule Ford enzovoort). Hier vertelt hij de verhalen van Engeland uitgebreid. De vele nachten sleutelen en de mensen met wie hij samenwerkte.

Ook hier komen wel enkele fijne en grappige passages in voor, al kan je je daar moeilijker mee identificeren op bepaalde punten.

GP SPAIN F1/2007 Van de Grint & Schumacher

GP SPAIN F1/2007 Van de Grint & Schumacher

Tenslotte vertelt hij over zijn opstap naar en periode in de Formule 1, als bandenadviseur bij Ferrari namens Bridgestone.

Ook hier komen vele leuke verhalen naar boven, bijvoorbeeld de CD van de Japanse band en de daaropvolgende hoofdpijn op zondag, racedag.

Kortom: een heel fijn boek, met leuke verhalen. Geen ingewikkelde theorieën over stuurinrichtingen enzovoort (al mochten deze er voor mij wel in), maar wel veel racemanshumor.

Hetgeen dit boek in mijn ogen zo speciaal maakt is dat het niet om meneer Bos, meneer Schumacher gaat, maar om Evert en Michael.
Ondanks ik absoluut geen fan ben van deze laatste, moet ik ook eerlijk bekennen dat zelfs de verhalen in de boeken met hem erin super zijn.

Een echte aanrader voor iedereen, zelfs de niet racers! Het boek leest niet als een trein, maar als een echte Formule 1 wagen!

Nieuwsbrief

Schrijf je in op de gratis nieuwsbrief en kom nog meer praktische tips & tricks te weten!