Dit weekend vond de recreantenrace plaats te Genk. Jaarlijkse afspraak die voor mij ditmaal afhing van de weersomstandigheden na de vernedering van vorig jaar in de regen.
Het doel was oorspronkelijk tussen september en november nog een 8-tal keer te gaan rijden, waarvan 5 maal in de regen.
De ziekte van men vader gooide roet in het eten, en uiteindelijk nog maar 1x wezen rijden.
wat vooraf ging…
De laatste 3 maanden kon ik niet meer dan 4 keer gaan rijden, maar toch ging het steeds beter. Soms zat er een maand tussen elke training, maar het ging van 57,5 naar 57,0 naar 56,7 naar 56,2 – op constante basis, met Vega FH bandjes.
Ondanks het weinig kunnen trainen, had ik er toch wel vertrouwen in dat het in orde zou komen. Met de witte Vega bandjes (XM) zou er immers nog wel 7-9 tienden extra af gaan…
remprobleempjes
Het kon ook niet anders dan dat de plannen in de war gestuurd werden. Trainingen en tijden gingen per-fect, maar twee weken voor de race viel ik op het feit dat de rem lek was.
Gelukkig was er nog een BMC in Genk, dan kon ik via die weg bij De Feyter aan remcups geraken. Gelukkig liet die me maar 15 minuten wachten om dan – op een redelijk sarcastische manier – te zeggen dat ik “binnen een half uurtje maar eens mocht terugkomen” met het gegniffel van zijn eendagsmechaniekertjes tot gevolg.
Anyway, half uurtje later toch teruggegaan met enige tegenzin en kreeg ik, tegen ferme overprijs (11 euro) mijn twee remcupjes, “voor het oudere Gillard remsysteem met homologatienummer 139/FR/08″. Eenduidiger kon ik het niet formuleren, maar toch slaagden ze erin de foute mee te geven.
Uiteindelijk via Xavier, waarvoor dank, toch nog de juiste remcups gekregen, een weekje later, al mocht dit niet baten: “whatever can go wrong, will go wrong” – Murphy. De schroefdraad van de ontluchtingsgaatjes in de remklauwen was helemaal dol: 2 dagen voor de race nog richting Denderhoutem.
Kenneth was de redder in nood en mocht zijn remsysteem van zijn Gillard lenen voor het weekend.
motor onder de loep nemen
Met de motor was op zich niets mis. Alleen heb ik deze ook nog eens degelijk onder de loep genomen voor de race.
Temeer omdat ik ook zou overschakelen van Fuchs op Denicol. De Fuchs olie voldeed niet echt aan de verwachtingen: ook al smeerde deze olie super, ze verbrandt niet zoals het hoort (ricinusolie…). Een Rotax werkt het best met een goede volsynthetische olie.
De carburateur helemaal schoon gemaakt. Vlotters, filtertjes.
Brandstofpomp schoon gemaakt.
Powervalve schoon gemaakt. Roet van de “klep”, balg vervangen (was helemaal ingedrukt: powervalve kwam niet meer uit alsje erop drukte, en was aangetast door de olie).
Koppeling en startmotor nagekeken en schoongemaakt.
Cartertandwielen gecheckt, goede olie erin gedaan.
Het was duidelijk de moeite waard om deze dingen te doen en van olie te veranderen: normaal loopt die op Genk niet harder dan 12500 met 12/75 tandwielen. Nu liep die moeiteloos 13500 met 12/74!
zaterdag, 12 november
Heel vroeg richting Genk vertrokken gezien het op vrijdag al redelijk vol stond, en ik nog een goeie plek wou hebben op het paddock.
Ons tentje opgezet in de uberkoude en dat bleek een hele meevaller. 6×3 tent die heel stevig stond, goed stevig zeiltje, gekocht voor 130 euro. Ik was aangenaam verrast.
Kart was praktisch helemaal in orde. Witte vega lag er alvast op. Gezien dit zo’n rotte band is om te monteren dit de avond voordien al gedaan.
Het oorspronkelijk plan was dan ook om op zaterdag niet echt veel te doen. Vijf rondjes rijden met de bandjes om ze in te rijden voor zondag, en zondag geen trainingssessie in de voormiddag te rijden gezien iedereen dan al zo gek als een voordeur is en dat enkel voor brokken kan zorgen.
Zo gezegd, zo gedaan: vijf rondjes gereden. Vertrokken met bandenspanning van 350g (heel laag) gezien ik weet dat die bandjes anders helemaal verbranden onder de veel te stijve Gillard die ik heb (regenchassis). Toch mocht het niet baten: na de vijf rondjes zaten er al kappen in de banden aan de binnenkant, dus plan afgevoerd en terug groene Vega opgelegd.
Hiermee ging ik even snel als de witte vega, mid-57, toch nog 1,5 seconde trager dan normale trainingstijden, maar deze band verbrandde niet en de baan lag in mijn ogen ook niet echt optimaal.
Beide banden gereden te hebben, stond ik dus voor een dilemma op zondag… Vega FH of Vega XM?
zondag, 13 november
Opgestaan rond half zeven, in de helse koude en tegen half acht kwam mijn tentgenoot Xavier het paddock op gereden.
Ik moest enkel nog mijn transpondernummer gaan doorgeven aan de inschrijvingstafel, betaling had ik al op zaterdag gedaan, en naar de technische keuring gaan.
Uiteindelijk besloot ik het nog ns op Witte Vega te wagen en een trainingssessie mee te rijden in de voormiddag, maar dit ging uitermate slecht, dat ik het alsnog op de vertrouwde Groene Vega zou doen in de races. Wederom bandjes omleggen dus, met de handenschaar (ik ben dan ook fervent hater van de bandenschaar).
Motor liep als een zonnetje met de Syn100 van Denicol. Netjes 13500 rpm met een 12-74 tandwielverhouding. Chassis deed het behoorlijk goed. Ik, piloot, ging ook wel redelijk op trainingen, het weer zat ook mee (droog), alleen de bandjes werkten niet mee, en zo werd heel de race gehypothekeerd. Dit toont nog maar eens hoe een race staat of valt met een combinatie van deze 5 hoofdfactoren.
Race 1
Race 1 was gepland om 11.40 en ik mocht als 18e van de 26 starten. Redelijk achteraan, dus niet in het middelpunt van de brokken.
Maar, zoals je weet: whatever can go wrong, WILL go wrong, and again: 20 minuten voor de race merkte ik dat mijn linker achterband druk verloor. Na een en ander te proberen (tevergeefs) besloot ik op 14 minuten van de race reservevelg van Xavier te vragen.
Deze verklaarde me voor gek dat ik nu nog bandjes wou gaan omleggen, en zei dat ik beter gewoon zijn velgen, met de banden die erop lagen (Mojo D2) monteerde en daarmee ging racen.
Gezien we de 3 races met dezelfde banden moesten rijden, was dit geen optie. Mojo D2 gaat echt niet vooruit, dus waagde ik het er toch op bandjes om te leggen.
Mijn band en velg van kart draaien.
Band van mijn velg halen.
Band van Xavier’s velg halen.
Mijn band op Xavier’s velgs drukken.
Band oppompen om hem over de velgrand te laten “ploffen”.
Velgschroefjes vastdraaien en band op spanning brengen.
Velg op mijn kart schroeven.
Nog 6 minuten tot de start van de race, en het pregrid sluit op 5 minuten voor de race. Nog maar 1 minuutje over om tot het pregrid te snellen, en net op tijd klaar! 8 minuten om de boel om te gooien, ik was een gelukkig man dat ik erin geslaagd was.
Nu moesten we maar ns gaan racen…
Ik besloot me geen zorgen te maken om de banden, en gewoon te vechten voor wat ik waard was, ook al was ik dik in het nadeel.
Eerste ronde was warm-up: zo snel als we wouden. Tweede ronde was formatieronde en er werd een valse start aangegeven: nogmaals in formatie gaan rijden en dan de echte start.
Ik startte aan de buitenkant, dus besloot ik rustig af te wachten en de brokken te vermijden in de eerste bocht. Lukte perfect en ik kon me meteen opwerken naar de 12e plaats.
In de haarspeldbocht naar de Europalaan liep het echter fout: 3 karts haakten in mekaar in, ik kon niet ontwijken en vloog er recht op. Voorkant van de kart stond zo’n 40cm van de grond. Uitstappen, kart wegtrekken van andermans kart, en maken dat ik terug weg was: ik mocht aansluiten op de laatste plek met zo’n 10 seconden op de eerste voorligger.
Voorbumper was helemaal aan gort, en met de schrik van een kromme stuurinrichting maakte ik de eerste meters. Bleek dat deze niet krom was, dus gewoon doorrijden.
Gedurende de race haalde ik nog een 5-tal plaatsen op.
Race 2
Gepland om 13u, maar vertrok pas om 13:15u. Ze zijn er in Genk weer in geslaagd om op een uur, een kwartier achterstand op te bouwen.
Ditmaal startte ik op de 10e plek (grid van race 1 omgedraaid), althans dat dacht ik: motor wou om een of andere reden niet starten en iedereen reed me maar even voorbij. Alleen stond ik in het pregrid om te proberen starten.
Uiteindelijk lukte het en mocht ik wederom de achtervolging inzetten.
Het hele veld leek al mijlenver weg, zo snel als mogelijk de warm up ronde, en zo snel als mogelijk door de formatieronde om uiteindelijk voor de start nog aan te kunnen sluiten bij het veld.
In de eerste ronde haalde ik een plek of 8 op. Al snel ging iemand me voorbij die duidelijk voorin moest rijden, en dan reed ik een ronde of 6 alleen.
Op zeven ronden van het einde raakte ik in een leuke strijd verwikkeld met het nummer 45, Manu Vannieuwenhuyze.
Hij was sneller in de bochten (reed met witte vega dacht ik?), maar mijn motor liep nog steeds als een zonnetje en met het tandwiel 74 was ik op de rechte stukken steeds in het voordeel.
6 ronden lang kon ik hem, en nog iemand, achter mij laten, maar in de laatste ronde moest ik toch afgeven.
De beste Manu vond het redelijk frustrerend, maar uiteindelijk was het best wel een fijn gevecht, en heb ik hem na de race ook gezegd. Het is tenslotte ook mijn recht geweest om mijn plek met hand en tand te verdedigen, ook al was ik trager…
Ook al reed ik ver van mijn verwachtte plek vandaan: dit was een fijne race. Ik dacht op zeven ronden van het eind dat dit niet te houden zou zijn, maar toch heb ik het 6 ronden kunnen aanhouden en daar mag ik denk ik best wel trots op zijn.
Race 3
Race drie zou plaatsvinden om 14:20, maar was dus met enige vertraging later van start gegaan. Ik startte op 25e plek van de 27, dus was het sowieso weer achtervolgen geblazen…
Deze race was het minst fijn vond ik persoonlijk. Ik reed even in strijd met iemand van Team Kroes, maar die zijn motor was onderin een echte bom, niet te volgen…
Deze kon ik twee rondjes achter me houden, en daarna twee rondjes nog mee achter hem aanrijden, maar daar stopte het ook. Redelijk teleurstellend resultaat.
Conclusie…
Er zat meer in.
Vorige twee jaar reed ik niet als een hoogvlieger op trainingen, en toen was het resultaat navenant.
Dit jaar reed ik heel goed, en platte 56s is best wel een hele goede tijd met Vega FH, dus was het resultaat van de race wel teleurstellend.
Het bandenverhaal is echter geen excuus: ik heb ook al beter gereden dan toen, maar toch had er veel meer in gezeten moest ik met andere banden kunnen rijden.
Om te schetsen: er was er eentje bij die met GELE Vega reed (nog een trapje zachter dan witte vega)… Daartegen kan een mens nooit opboksen…
Toch was het fijn nog eens het wedstrijdgevoel te hebben, het unieke gevoel van een racestart te hebben en het strijden in de tweede race.
Verder wil ik Xavier nog bedanken voor velg en remcups, Kenneth voor het remsysteem, Dimitri en Tuur voor het lenen van de transponder, Bruno voor de sniper, tandwiel en raad, en iedereen anders die zijn steentje bijgedragen heeft dat ik toch kon deelnemen!
Voor 2012 hebben we de oude Gillard ingeruild voor een Birel. Een Birel RY30 van de Rotax Max Grand Finals in Al-Ain, chassis die slechts 1 tot maximaal 3 uur gereden hadden tegen een zeer gunstige prijs bij GKS gekocht.
De weersvoorspellingen van de afgelopen twee weken waren ronduit kut waardoor we onze Birel maar op stal hielden, maar gezien ook de komende twee weken niet beter bleken te worden hebben we maar setje regenbanden + velgen ingeslaan. Weer of geen weer: we moesten toch maar ns gaan rijden.
